 #1 "Zdradzona Czarodziejka"
"Zdradzona Czarodziejka" (KAW 1988r.)
"Zdradzona Czarodziejka" (Orbita 1991r.)
"Zdradzona czarodziejka (Korona 1991r.)
"La magicienne trahie" (Editions du Lombard 1980)
Zdradzona Czarodziejka
Już na samym początku dowiadujemy się, że nasz bohater nie miał
łatwego życia i odnosimy wrażenie, że seria z góry przewidziana
jest jako jednoodcinkowa. Od nieuchronnej śmierci z rąk Gandalfa
Szalonego - króla Wikingów Północy - wyratowała go tajemnicza
kobieta. Lecz, jak wiadomo, nic za darmo. W zamian za uratowanie
życia Aegirsson zobowiązał się pełnić u niej roczną służbę.
Szybko okazało się, że tajemnicza wybawczyni miała na pieńku z nikim
innym jak z Gandalfem Szalonym właśnie. Swej zemsty kobieta
zamierzała dokonać przy pomocy zdobytych przez Thorgala magicznych obręczy
Freyra. Niestety niewola Gandalfa, z powodu rozbojów na górskich
szlakach, nie trwała długo. Ciężko rannego zbiega znaleźli niedługo
po ucieczce - ciężko rannego i w towarzystwie córki - Aarici,
nawiasem mówiąc: narzeczonej Thorgala. Tajemnicza kobieta wyjawiła
powod, że niegdyś przez dziewięć lat była branką Gandalfa, który
za wszelką cenę chciał ją poślubić. Królowi Wikingów nie chodziło
jednak o samą kobietę, lecz o bogactwa tajemniczej Wyspy Wśród Lodów,
której ona była władczynią. Mimo próśb i gróźb Thorgal nie zabił
Gandalfa a tajemnicza pani odpłynęła lodową łodzią do swojego królestwa.
Nasz bohater na samym końcu wypowiedział do swej ukochanej - nieświadomie
- bardzo prorocze słowa: "Tak Aaricio. A dla nas wszystko dopiero się
zacznie."
Rajska grota
Scenariusz Rajskiej groty utrzymany jest w klimacie typowym
dla fantastycznych nowel - przez długi czas trwa ekspozycja, w
czasie której staramy się domyśleć, o co właściwie chodzi.
Później, gdy wydaje się nam, że przejrzeliśmy już zamysły autora,
pojawiają się wątpliwości i już do samego końca pozostajemy w napięciu.
Generalnie sprawa przedstawia się następująco:
Thorgal w drodze do domu został napadnięty przez wilki. W trakcie
ucieczki miał drobny wypadek (wraz z koniem spadł w przepaść).
Ale z drobnymi stłuczkami organizm naszego bohatera poradził sobie
znakomicie. Thorgal obudził się cały i zdrowy, jednakże w całkowicie
obcym miejscu, pełnym zieleni i owoców. Dla ułatwienia dodam, że
w chwili wypadku była zima. Jakby tego było mało, miejsce, a właściwie
olbrzymia grota miała lokatorów - trzy młode i ponętne siostry.
Nic dziwnego, że naszemu dzielnemu wojakowi wydawało się w pierwszej
chwili, iż zginął i trafił do Walhalli - krainy bogów.
Kłopoty zaczynają się w momencie, gdy Thorgal dowiedział się,
iż grota jest zarówno oazą dającą wieczne życie ale również
i więzieniem.
Z trudem odrzucił pokusę przebimbania wieczności z gorącymi
panienkami i, zadając kłam przekonaniu o męskim szowinizmie,
postanawił uciec z miejsca, które w swej definicji
nie powinno mieć wyjścia i wrócił do najdroższej.
W zrealizowaniu niemożliwego dopomogła naszemu przystojniakowi
najmłodsza z sióstr, chcąca za wszelką cenę chce zobaczyć słońce.
Ucieczka udała się, jednakże następnego ranka zamiast Skadii
Thorgal odkrył obok siebie jedynie maksymalnie postarzone ciało kobiety
- która, choć sama nie chciała uwierzyć w magię miejsca, spędziła
w grocie kilka stuleci i kontakt ze światem zewnętrznym musiał
skończyć się dla niej tragicznie. Aegirssonowi
została po tym incydencie jedynie rocznej długości broda.
Autor: Lukasz Lewandowski
|
