Na pierwszy rzut oka mogło by się wydawać, że najzwyklejszy, klasyczny "Thorgal", w dodatku przecież całkowicie realistyczny nie powinien budzić wielu emocji. Tymczasem okazuje się, że fabuła bez osnowy mistycyzmu, bez cienia fantastyki, może na swój sposób być fascynująca. Wszystko to za sprawą bohaterów. Nie zupełnie wyłącznie akcja, lecz postacie stanowią o sukcesie tego albumu. Oto one: Kriss de Valnor, kobieta, ujawniająca swą buntowniczą naturę, (o jej stopniu dopiero się przekonamy jeszcze w dziewięciu częściach); Tjall - porywczy chłopak, nie sposób go nie polubić; Argun-Drewniana Noga - złoty człowiek, do którego można zwrócić się z każdą sprawą, bynajmniej nie tylko związaną z rzemiosłem łuczniczym.

  Tjall i Argun wreszcie wnoszą świeżość do serii, ożywiają akcję, budzą czytelnika, zmęczonego rzeziami, upadkami królestw i zielonowłosymi potworkami. Z każdej karty albumu tętni życie. Thorgal jest w pełni sił, poznaje nowych przyjaciół, bierze udział w turnieju, śmieje się(!). Każdy następny album będzie niestety już coraz bardziej smutny, traumatyczny (za wyjątkiem "Strażniczki kluczy") Dlatego ta przygoda wydaje się sytuować w centrum cyklu.